مهاجرین افغان در پاکستان از آزار و اذیت مقامات این کشور به ستوه آمده میگویند، در این اواخر مهاجرین افغان به انواع مختلف تحت فشار قرار میگیرند.
یکتن از مهاجرین افغان که از سالها بدینسو مصروف دکانداری در شهر پشاور است، در صحبت با رادیو آزادی میگوید، پس از حمله بر یکی از مکاتب شهر پشاور، مهاجرین افغان در سراسر این کشور مورد آزار و اذیت قرار میگیرند.
"مدت بیست سال است که در شهر پشاور زندگی میکنم و ده سال میشود که در بازار بورد دکاندار هستم. پس از حادثه انفجار در مکتب وضعیت مهاجرین بسیار وخیم شدهاست و مهاجرین مورد توهین و تحقیر قرار میگیرند. سیم کارتهای ما همه بند شده و با آنکه کارتهای اقامت داریم کارت ما به روی ما زده میشود."
زین العابدین یگانه مهاجر افغان نیست که از مشکلات مهاجرین در شهر پشاور صحبت میکرد.

تعدادی از مهاجرین افغان در پاکستان
شماری از مهاجرین افغان که در یکی از کمپهای شهر مانسهره زندگی میکنند نیز میگویند که فشارها آنقدر بر مهاجرین افغان در این اواخر افزایش یافته که بسیاری از مهاجرین تصمیم دارند تا با تحمل مشکلات دوباره به افغانستان بازگشت کنند.
یکی از این مهاجرین گفت:
"مولوی محمد گل در کمپ خاکی شهر مانسهره زندگی میکنم. وضعیت مهاجرین خیلی وخیم است، پولیس بازداشت میکند، مقامات امنیتی در مدارس رفته و افغانها را به جبر اخراج میکنند، از یکجا به جای دیگر رفت و آمد دشوار شدهاست. زودتر از کدام مشکل یادآور شوم. بالاخره ما و بسیاری فامیل های دیگر که در این کمپ زندگی میکنند تصمیم گرفته اند که دوباره به افغانستان بازگشت کنیم."
در حال حاضر حدود یک و نیم میلیون مهاجر افغان با داشتن اسناد قانونی در پاکستانی زندگی میکنند.
قرار است کارتهای اقامت این مهاجرین در آخر سال جاری عیسوی اعتبار شانرا از دست بدهد.
زهره که در یکی از مکاتب پاکستانی شهر پشاور در صنف هشتم درس میخواند در صحبت با رادیو آزادی تشویش اش را در مورد چنین ابراز میکند.
"نوزده سال است که فامیل من در پاکستان زندگی میکند در مکتب برای مهاجرین افغان گفته میشود که پس از ختم سال ممکن شما اجازه ادامه درس را نداشته باشید زیرا افغانها را از پاکستان اخراج میکند، بسیار به تشویش هستم که آینده تحصیلی من که در مکتب پاکستانی درس میخوانم چگونه خواهد بود؟"
وزارت مهاجرین و عودت کنندگان افغانستان نیز از وضعیت ناگوار مهاجرین افغان در پاکستان ابراز نگرانی کرده، میگوید که روزانه بیش از سه صد خانواده افغان بگونه اجباری از این کشور اخراج میشوند.
یکتن از مهاجرین افغان در پیام که از طریق تلیفون پیام گیر رادیو آزادی فرستاده نیز به مشکلات مهاجرین افغان در پاکستان پرداخته است:
"عبدالرب رحیمی هستم از کابل، فعلاً فامیل ام در پشاور است. در قونسلگری پشاور رفته بودم حدود شصت موسپید افغان که پاسپورت و ویزه داشتند به آنجا آمده و شکایت داشتند که اسپیشل برانچ پاکستان ( دفتریکه مسئول ثبت ویزه است) برای مهاجرین افغان فورمه نداده بود و همه مهاجرین که با بعضی شان مریضان نیز بود در باران منتظر بودند."

تعدادی از اطفال مهاجرین افغان در پاکستان
مهاجرین افغان نه تنها از مقامات امنیتی و دولت پاکستان بلکه از رویۀ خراب باشندگان آن کشور در برابر مهاجرین افغان نیز شکایت دارند.
زین العابدین از پشاور و مولوی محمد گل از مانسهره می گویند:
"مردم نیز نسبت به گذشته به نگاه تحقیر آمیز بسوی ما می بینند، مکاتب مهاجرین افغان مسدود شده ما حیران ماندیم که کجا برویم زمین سخت و آسمان دور. اکنون همانند حکومت، مردم پاکستان نیز به مهاجرین میگویند که چرا به وطن خود نمی روید؟ در گذشتهها مردم بسیار رویه خوب داشتند اما حالا میگویند بروید بس است. آنها نمیدانند که ما نه سرپناه داریم و نه زندگی چطور بازگشت کنیم."
پاکستان از دهه هشتاد بدینسو میزبان بیشترین تعداد مهاجرین افغان است.
مهاجرین افغان میگویند، در گذشته پولیس پاکستان با گرفتن پول قناعت میکرد اما در این اواخر خانههای مهاجرین نیز از سوی مقامات امنیتی تلاشی میشود.

لیلا یکتن از این مهاجرین گفت:
"چند وقت شده که یک آوازه عجیب است که پاکستان مهاجرین افغان را از خاک اش بیرون میکند، حتی در بعضی نقاط پولیس شبانه به خانههای مهاجرین برای تلاشی میروند و مردها را با خود میبرند ما بسیار تشویش داریم و از حکومت افغانستان تقاضا داریم که لطفاً به این مشکل مهاجرین توجه جدی کند اولادهای ما در مکاتب اند و در افغانستان نه خانه داریم و نه کار و بار که بازگشت کنیم."
مقامات دولتی پاکستان در این اواخر با مسدود کردن حسابهای بانکی افغانها، مسدود کردن سیم کارتهای تلیفون و نپذیرفتن شاگردهای افغان در مکاتب پاکستانی فشار را بالای مهاجرین افغان افزایش دادهاند.
برچسب:
نویسنده: کاوه محمدزادگان