دختران در غور با مواشی مبادله میشود

نیوزیلند هیرالد

روزنامه نیوزیلند هیرالد در شماره اخیرش مینویسد: مربیهای نظامی نیوزیلند تا اخیر سال ۲۰۱۸ میلادی در افغانستان خواهند ماند.

اینکشور از سال ۲۰۱۳ میلادی، هشت مربی در افغانستان دارد.

روزنامه به نقل از جیری برونلی وزیر دفاع نیوزیلند گفته که بر علاوه تمدید ماموریت اینکشور در افغانستان، شماری مربیهای نیوزیلند در کشور به ده تن خواهد رسید.

نیوزیلند افسران پائین رتبه اردوی ملی افغان را آموزش میدهد.

وزیر دفاع نیوزیلند میگوید: ماموریت حمایت قاطع ناتو، آموزش دهی، حمایت و کمک به نیروهای امنیتی افغان را فراتر از سال ۲۰۱۶ میلادی تمدید کردهاست. بناءً به گفته وی و با توجه به این توافق، نیوزیلند در کنار همکارانش با افغانستان ایستاده میماند تا جلو تهدیدهای تروریزم بینالمللی گرفته شود.

روزنامه نیوزیلند هیرالد گزارش میدهد که این کشور برای پولیس ملی افغان و اداره عمومی محابس افغانستان، دو میلیون و هشت صد هزار دالر دیگر کمک خواهد کرد.

با این همکاری مالی، کمکهای نیوزیلند به افغانستان به یازده اعشاریه سه میلیون دالر خواهد رسید.

انستیتیوت صلح و جنگ

یک نشریه دیگر غربی در مورد یک رسم و رواج در غرب افغانستان، مقالۀ را نشر کردهاست.

انستیتیوت صلح و جنگ مینویسد: در مناطق دور افتاده ولایت غور که افراد تفنگ به دست در آنجاها حاکم اند و حکومت اصلاً قدرتی ندارد، مردم دختران شانرا با مواشی در بدل طویانه مبادله میکنند.

این نهاد در مناطق دور افتاده ولایت غور که تخمین میشود در حدود سه صد هزار تن جمعیت داشته باشند، تحقیق شش ماهه را انجام داده و گزارش آنرا نشر کردهاست.

نشریه اظهارات یک دختر به نام لیلا را گرفته که میگوید: پدرش چهل گاو از طرف مقابل گرفت و سپس به خود اشاره کرده و گفته است: در بدل چهل گاو، یک گاو را به آنها داد.

لیلا به نشریه انستیتیوت صلح و جنگ هم گفته که زندگی و وضعیتش خیلی بد است.

به باور نشریه، شماری از خانوادهها خوشحال اند که دختران شانرا به قوماندانان محلی بدهند زیرا آنها در بدل مواشی زیاد میدهند.

نشریه انستیتیوت صلح و جنگ اظهارات یک جنگسالار سی و پنج ساله را در ولسوالی دوالینه غور نقل کرده که میگوید: یک زمان دختری را که میخواست در بدل پرداخت مواشی زیاد به دست آورد و با او ازدواج کرد اما حالا این قوماندان گفته که وضعیت زندگیاش تغییر کرده و نه پول دارد و نه هم اسلحه.

انستیتیوت صلح و جنگ در ادامه نوشته که برخی مقامهای محلی در غور برایش گفته اند: آنها جلو چنین رواجها را گرفته نمیتوانند و مبارزه و جلوگیری با چنین عرفها، سالها وقت میگیرد.